Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dzieci jest jednym z podstawowych obowiązków rodzinnych uregulowanych w polskim Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Ma on zapewnić dziecku środki niezbędne do życia, wychowania, edukacji i leczenia. W praktyce jednak sytuacje rodzinne bywają różne, a sądy coraz częściej orzekają alimenty o nierównych udziałach. Co to oznacza i w jakich przypadkach może mieć zastosowanie?

Zgodnie z art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
W praktyce oznacza to, że każde dziecko – niezależnie od wieku – alimenty należą się dziecko dopóki nie uzyska możliwości samodzielnego utrzymania się.

„Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.” art.135 § 1 k.r.o.

Wbrew potocznemu przekonaniu, alimenty nie są dzielone „po równo” pomiędzy rodziców. Zgodnie z art. 135 § 1 k.r.o.: Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
Sąd bierze pod uwagę dwie główne przesłanki:
1) możliwości finansowe i osobiste każdego z rodziców, czyli m.in. ich dochody, sytuację zawodową, stan zdrowia, ale także osobisty wkład w wychowanie dziecka.
2) usprawiedliwione potrzeby dziecka, takie jak: wyżywienie, ubrania, mieszkanie, edukacja, leczenie, rozwój psychofizyczny.

Przykład :
jeśli ojciec zarabia 12 000 zł miesięcznie, a matka 2 000 zł i dodatkowo sprawuje codzienną opiekę nad dzieckiem, sąd może uznać, że ojciec powinien pokryć większą część alimentów – np. 1 200 zł miesięcznie, podczas gdy matka wnosi swój wkład przez osobistą opiekę.

Warto pamiętać, że obowiązek alimentacyjny nie zawsze musi przybrać formę pieniężną. Rodzic, który na co dzień opiekuje się dzieckiem, zapewnia mu mieszkanie, posiłki, ubrania, transport do szkoły itd., również spełnia swój obowiązek – choć w formie osobistego zaangażowania, co może zostać odpowiednio uwzględnione przez sąd.

Każda zmiana sytuacji życiowej dziecka lub rodzica (np. utrata pracy, choroba, wzrost kosztów utrzymania) może stanowić podstawę do złożenia powództwa o zmianę wysokości alimentów. Dotyczy to zarówno zwiększenia, jak i zmniejszenia świadczeń.

Obowiązek alimentacyjny rodziców względem dzieci nie musi być dzielony równo. Polski system prawny uwzględnia realne możliwości finansowe i osobiste zaangażowanie każdego z rodziców. Sąd może – i często to robi – orzec o nierównym podziale obowiązku alimentacyjnego, jeśli wymaga tego dobro dziecka oraz sytuacja rodzinna.

Szukasz pomocy w celu dochodzenia alimentów na swoje dziecko lub zmiany ich wysokości? Może jesteś zobowiązany do pokrywania alimentów i chciałbyś zmnienić zakres swojego obowiązku? Zapraszam do kontaktu, postaram się pomóc – https://eliks-kancelaria.pl/kontakt/